Tijdens workshop 3 was ik niet aanwezig vanwege belangrijke verplichtingen op werk. Om toch te begrijpen wat er tijdens deze les is behandeld, heb ik de PowerPoint-presentatie uitgebreid doorgenomen. 

Uit de presentatie bleek dat deze workshop vooral draaide om het onderbouwen van het reframed problem. Waar in eerdere workshops de focus lag op het vinden van het echte probleem, ging deze workshop meer over het verzamelen van bewijs en het meetbaar maken van de challenge. Hierbij werd veel aandacht besteed aan onderzoeksmethoden, stakeholders, KPI’s en het uitvoeren van een nulmeting.  

Wat mij vooral opviel, is dat een probleem niet gebaseerd mag zijn op aannames of gevoelens. In de presentatie werd meerdere keren benadrukt dat een goede probleemanalyse gebaseerd moet zijn op feiten en passende onderzoeksmethoden. Daarbij werd uitgelegd dat het belangrijk is om eerst duidelijk te maken wat je precies wilt meten en hoe je dat gaat meten. Dit wordt ook wel operationaliseren genoemd. Door begrippen concreet te maken, ontstaat er een betrouwbaarder onderzoek.  

Daarnaast werd aandacht besteed aan stakeholders. De workshop liet zien dat verschillende personen en organisaties invloed kunnen hebben op een challenge. Daarom is het belangrijk om vooraf te bepalen wie betrokken zijn, hoeveel invloed zij hebben en hoe belangrijk zij zijn voor het project. Ook werd uitgelegd hoe een stakeholdermatrix hierbij kan helpen.  

Tot slot werd duidelijk hoe belangrijk KPI’s zijn. Door vooraf vast te stellen welke resultaten je wilt meten, kun je later beter beoordelen of een oplossing daadwerkelijk effect heeft gehad. Hierdoor wordt het onderzoek niet alleen beter onderbouwd, maar ook praktischer toepasbaar voor de opdrachtgever.  

Na het bekijken van de presentatie begrijp ik dat workshop 3 vooral draaide om het meetbaar maken van het probleem. De belangrijkste les die ik hieruit haal, is dat een goed onderzoek begint met duidelijke definities, de juiste onderzoeksmethoden en concrete meetpunten.